Armenier-RheinMain/Armenische Kirche

  • Willkommen

    Willkommen! Hier bekommen Sie Informationen über die Armenier und die Armenische Kirche sowie über das Gemeindeleben und die Aktivitäten unserer Gemeinden in RheinMain-Gebiet.

    Բարի գալուստ: Այս Կայքէջում կը ստանաք տեղեկութիւններ Հայութեան եւ Հայ Եկեղեցու, ինչպէս նաեւ Հռենոս/Մայն Երկրամասի համայնքային կեանքի եւ ձեռնարկների մասին:

  • Mitglied werden

  • Gallery

    hanau-weihnachten-2009-saal1 osterfeier-12 hl-ostermesse-30 voices-of-artsakh-konzert-27 paulskirche-2009-009 paulskirche-2009-015
  • Besucherstatistik

    Heute: 36
    Gesamt: 153816
  • Kontakt

  • Impressum

  • « | Home | »

    Palmsonntag/Ծաղկազարդ

    PALMSONNTAG
    Einzug Jesu in Jerusalem
    ԾԱՂԿԱԶԱՐԴ
    Յիսուսի Յաղթական Մուտքը Երուսաղէմ

    Am Sonntag, 09. April 2017, beginnt in der Armenischen Kirche die Karwoche bzw. die Große Woche (arm. Աւագ Շաբաթ), wie es in unserer Kirche bezeichnet wird. Der erste Tag der Großen Woche ist der Palmsonntag (arm. Ծաղկազարդ), der Tag des Einzugs Jesu in Jerusalem. Über dieses Ereignis berichten alle vier Evangelien: „Viele Menschen breiteten ihre Kleider auf der Straße aus, andere schnitten Zweige von den Bäumen und streuten sie auf den Weg. Die Leute aber, die vor ihm hergingen und die ihm folgten, riefen: Hosanna dem Sohn Davids! Gesegnet sei er, der kommt im Namen des Herrn. Hosanna in der Höhe!“ (Matt. 21, 8-9; auch Mark. 11, 9-10; Luk. 19, 37-38; Joh. 12, 13)

    Der Palmsonntag beginnt in der Armenischen Kirche am Vorabend mit einer Festandacht. Während dieser Andacht wird der Altarvorhang, der seit dem Fastenzeitbeginn (arm. Բուն Բարեկենդան) den Altar schließt, geöffnet, da die Hl. Palmsonntagsmesse beim geöffneten Altar zu zelebrieren ist.

    Während der Frühmesse am Sonntag werden mit einer speziellen Prozession (arm. Անդաստան) Oliven-, Palm- bzw. Weidenzweige gesegnet und an die Gemeinde verteilt. Die Anwesenden bringen die Zweige nach Hause und bewahren sie zu Hause auf, bis zum nächsten Palmsonntag.

    In den letzten Jahren ist es in Armenien zu einem schönen Brauch geworden, mit wilden Feldblumen bzw. mit Weidenzweigen Kränze zu winden, welche die Kinder bzw. Jugendlichen auf ihren Häuptern tragen. Der Palmsonntag wurde auf Anordnung Seiner Heiligkeit Garegin II., Katholikos Aller Armenier, zum Tag der Segnung der Kinder erklärt.

    Der Palmsonntag ist der Namenstag von: Zartar (arm. Զարդար), Zartuhi (arm. Զարդուհի), Dzaghig (arm. Զաղիկ), Dzaghganush (arm. Ծաղկանուշ), Manushag (arm. Մանուշակ), Hasmig (arm. Յասմիկ), Narkiz (arm. Նարգիզ), Ovsanna (arm. Ովսաննա), Armaveni (arm. Արմաւենի). Wir wünschen allen, die einen von diesen Namen tragen, Gottes reichen Segen.

    * * *
    ԾԱՂԿԱԶԱՐԴ
    Յիսուսի Յաղթական Մուտքը Երուսաղէմ

    Յիսուս Քրիստոսի Հրաշափառ Յարութեան նախորդող Կիրակին ժողովրդական բառով կը կոչուի Ծաղկազարդ: Հայ Եկեղեցին այդ օրը կը նշէ Քրիստոսի երկրային կեանքի կարեւորագոյն դրուագներէն մեկը` Տիրոջ յաղթական մուտքը Երուսաղէմ: Աւետարանները կը վկայեն, որ Զատիկին նախորդող Կիրակի օրն էր, երբ Յիսուս Քրիստոս Բեթանիայէն ճամփա ելաւ դէպի Երուսաղեմ: Անոր գալստեան լուրը տարածուած էր ամենուր, մարդոց խուռներամ բազմություն մը կը սպասէր զինք: Անոնցմէ շատեր կը հավատային, որ Յիսուս ան էր, որ պիտի գար եւ ազատէր զիրենք ու վերականգնէր հրէական կորսուած թագաւորութիււնը:

    Յիսուսը աւանակի մը վրայ բազմած կը մտնէ Երուսաղէմ, այնպես ինչպես դարեր առաջ կանխատեսած էր Զաքարիա մարգարէն. “Մեծապէս ուրախացիր, ով Սիոնի աղջիկ, ցնծութեամբ աղաղակէ, ով Երուսաղէմ, ահա թագաւորդ կու գայ դէպի քեզ. Ան արդար ու փրկիչ է, հեզ է ու իշու եւ իշու ձագի մը վրայ նստած” (Զաքարիա 9,9):

    Բազմութիւնը օհնութիւններով, ովսանաներով կը ընդունէ Յիսուսի երեւալը: Աշակերտներուն քով նկատելի է ուրախութիւնը, խանդավառութիւնն ու հպարտանքը: Փարիսեցիները հետզհետէ կը դառնան աւելի անհանդուրժող ու անհամբեր, իսկ ոմանք ալ կ’աղաղակէին. “Վարդապետ, սաստէ աշակերտներդ”: Իսկ Յիսուս համաձայն Աստուածաշնչային նախատեսութեան, յանդարտ կը պատասխանէր. “Եթե անոնք լռեն, քարերը կ’աղաղակեն” (Ամբակում 2,11):

    Յիսուսի մուտքը Երուսաղէմ վստահաբար տեղի ունեցած է գարնանային օր մը, նոր ծաղկած բնութեան ու բացառիկ խանդավառութեան պայմաններուն մէջ: Դարեր շարունակ ճնշուած ու տառապած ժողովուրդը անձկութեամբ սպասած էր զինք փրկելու կոչումը ունեցող առաջնորդող անձի մը: Անոնք Յիսուսին մէջ կը տեսնէին իրենց իղձերուն իրականացնողը:

    Հնագույն ժողովուրդներու քով սովորութիւն էր` ձիթենիի եւ դափնիի ճիւղերով պատուել իրենց հերոսները: Այս գեղեցիկ սովորութիւնը բնական է, որ խանդավառօրէն յայտնուէր այդ օրը մէկու մը նկատմամբ, որուն մասին կը խոսուէր, թէ կոչումն ունի փրկելու ժողովուրդին եւ վերականգնելու հրէից թագավորութիւնը:

    * * *

    Ծաղկազարդի հանդիսութիւնները Հայ Եկեղեցիին մէջ կը սկսին նախորդող իրկունը, երբ հանդիսաւոր ժամերգութեամբ կը բացուի Բուն Բարեկենդանէն, այսինքն` Մեծ Պահքի սկսելէն ի վեր փակուած Խորանի վարագոյրը: Իսկ Կիրակի առավօտեան եկեղեցիին մէջ մասնաւոր արարողութեամբ, որ կը կոչուի Անդաստան, կ’օրհնուին արմաւենիի, ձիթենիի կամ ուռենիի ճիւղեր, որոնք յետոյ կը բաժանուին հաւատացեալներուն: Աւետարանին մէջ կը կարդանք. “Ժողովուրդին բազմութիւնը, որ տօնին առիթով եկած էր, լսելով, որ Յիսուս Երուսաղէմ կու գայ, արմաւենիի ոստեր վերցուց եւ դիմաւորեց զինք` աղաղակելով. Ովսաննա, օրհնեալ ըլլայ ան, որ կու գայ Տիրոջ անունով, Իսրայէլի թագաւորը…” (Յովհաննէս 12, 12-13):

    Ծաղկազարդի տօնին օրհնուած ոստերը եկեղեցիէն տուն կը տարուէին եւ կը պահուէին մինչեւ միւս Ծաղկազարդ, որպէս բարիք եւ պաշտպանութիւն ապահովող նշան: Որոշ տեղեր ճիւղերը կ’այրէին եւ մոխիրը քամուն կու տային` փորձանքէ ազատուելու համար: Իսկ երբեմն ալ օրհնուած դալար ճիւղը կը տնկէին առուի մը եզերքը: Եթէ ոստը ծիլ տար եւ կ’անաչէր ու ծառ դառնար, այդ ծառը կը դիտուէր որպէս զանազան հիւանդութիւններու փարատիչ: Հիւանդը նախ երեք պտոյտ կը կատարէր ծառին շուրջ, մտքին մէջ կը կրկնէր իր ուխտը եւ ապա իր զգեստէն կտոր մը կը կապէր ծառի ճիւղերիու, այն յոյսով, թէ ծառին կապուած զգեստին կտորին հետ իրմէ կը հեռացնէր ցաւն ու հիւանդութիւնը:

    * * *

    Ծաղկազարդը հայ կրօնական գրականութեան մէջ երբեմն կը յիշատակուի որպէս Արմաւենեաց Կիրակի, որ իր անունը առած է Աւետարանին մէջ Յիսուսին արմաւենիի ճիւղերով դիմաւորելու փաստէն:

    Ժողովուրդին մէջ Ծաղկազարդի փոխարէն յաճախ կ’օգտագործուի Ծառզարդար կոչումը: Այս անուանումը շատ հաւանաբար ունի հետեւյալ բացատրութիււնը: Հայերուս մէջ երկար ժամանակ նոր տարին տօնելու աւանդութիւնը կապուած եղած է գարնանամուտին եւ որովհետեւ ծառ զարդարելը մաս կը կազմէր նոր տարին դիմաւորելու ավանդոյթին, ուստի շատ յաճախ գարնանամուտին պատահող Ծաղկազարդը ստացած է նաեւ Ծառզարդար անուանումը, թէեւ նոր տարուան դիմաւորումը հետագային տեղափոխուած է ուրիշ թուական մը:

    Հնարաւոր է, որ այս անուանումը առաջացած է նաեւ այն իրողութենէ, որ ժողովուրդը եկեղեցիին մէջ օրհնուած դալար ճիւղերով օղակներ կը հիւսէր, որով տեսակ մը ճիւղերը կը զարդարուէին եւ հետեւաբար տօնը կը կոչուէր Ծառզարդար: Եւ կամ որովհետեւ Ծաղկազարդը ընդհանրապէս կը հանդիպէր գարնանամուտին, երբ ծառերը կը ծաղկէին, այսինքն` կը զարդարուէին, հետեւաբար տօնը ստացաւ Ծառզարդար անունը:

    Հայաստանի մէջ ներկայիս սովորութիւն է Ծաղկազարդին տարբեր լեռնային ծաղիկներէն պատրաստել ծաղկեպսակ, որ մանուկներն ու պատանիները կը կրեն իրենց գլխուխներուն: Նորին Սրբութիւն Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին տնօրինութեամբ Ծաղկազարդը հռչակուած է մանուկներու օրհնութեան օր:

    Topics: Kirchliche Themen | Kommentare deaktiviert

    Comments are closed.